وجود سلیقه های مختلف در نگارش متون باعث بروز چندگانگی ها و برداشت های مختلف از یک متن صحیح می شود. رعایت قوانین نگارشی یکسان علاوه بر افزایش خوانایی متن می تواند در متن هایی که توسط گروه های مختلف ایجاد می شود، هماهنگی و نظم بیشتری را ایجاد کند.
درباب دستور خطّ فارسي، همواره اختلاف سليقه و مشرب وجود داشته است؛ بعضي طرفدار باز گذاشتن دست نويسنده در انتخاب شيوهء نگارش بوده و حداكثر جواز و رخصت را تجويز ميكردهاند و بعضي ديگر، برعكس، گرايش به وضع قوانيني عام و قطعي و تخلّفناپذير داشته و آرزو ميكردهاند كه در عالم خط و كتابت نيز قوانيني شبيه قوانين حاكم بر علائم رياضيات حاكم باشد. از جهتي ديگر، برخي از اهل فن معايب و مشكلات موجود را در خطّ فارسي تا آن اندازه فراوان و جدّي دانستهاند كه رفع آنها را جز با افزودن و دركار آوردن حروف و علائم جديد ميسّر نميشمردهاند، و گروهي ديگر كمترين تحوّل و تبدّلي را در خطّ فعلي نپذيرفته و آن را به زيان زبان ميدانستهاند.
